» OUDE KAAS

Wat is dit?

Foto
Oude Kaas


Vandaag gaat het over bekkens, en wel over de droom van vrijwel elke jazzdrummer, de legendarische “oude K” van Zildjian.
Als je een drummer hoort praten over “oude kaas" bedoelt hij dus geen broodbeleg, dan gaat het over bekkens, instrumenten dus!
Een K Zildjian bekken, hoe ouder hoe liever, is een zéér gewild bekken onder jazzdrummers. Een oude K is zeldzaam, wie er een heeft doet hem ook niet weg.
Omdat ze steeds zeldzamer worden heeft het vinden ervan iets van het ontdekken van een Rembrandt! Bij elk bekken hoort dan ook een sterk verhaal over hoe hij ontdekt is, vaak tussen de oude spullen of gekocht van iemand die niet wist wat het was. De kans dat je er nu nog een tegenkomt wordt steeds kleiner, we mogen aannemen dat de tijd een flinke selectie heeft gemaakt: de slechte exemplaren zijn ondertussen wel gesneuveld, de beste blijven over. Bovendien zijn steeds meer mensen bekend met de marktwaarde, soms worden er buitensporige prijzen voor gevraagd en nog betaald ook!
Omdat de bekkens handmatig gemaakt werden verschillen ze nogal. Omdat ze vrij dun zijn is er een risico dat ze té dun worden, waardoor ze snel kunnen breken of scheuren, zeker bij harde muziek. Daar zijn ze ook duidelijk niet voor bedoeld!

Geschiedenis
De familie Zildjian bestond uit 2 takken, die van Avedis en Kerope, vandaar dus A. Zildjian en K. Zildjian.
Avedis vertrok in 1908 naar Amerika en werd aanvankelijk een succesvol snoepfabrikant. Toch liet hij zich eind jaren ’20 overhalen om bekkens te gaan maken en daarmee de familietraditie in stand te houden. Geen slechte periode om te beginnen, de jazz was in opkomst en er was volop vraag naar goede en steeds grotere bekkens.
Kerope bleef in Turkije en heeft altijd bekkens gemaakt.
De oude K’s werden onder primitieve omstandigheden gemaakt in Istanbul.
De samenstelling van het bekkenmateriaal is 80% koper, 20% tin en een klein beetje
zilver. Een goedbewaard familiegeheim? Jazeker, het gaat er vooral om hoé het wordt verwerkt.
(Geef 10 koks dezelfde ingrediënten en je krijgt 10 verschillende gerechten).
Het hing er ook wel eens vanaf wat er ingekocht kon worden, metaal is tenslotte ook een natuurproduct, de kwaliteit is niet helemaal constant. Het vuur brandde niet elke dag even fel en de smid slaat ook niet elke keer even hard.

Het logo
Een bekken is weinig fotogeniek, gewoon: rond met een gat (liefst ook rond) in het midden.
Het ingeslagen logo is interessanter en geeft meer informatie
Het logo is er vaak wat onduidelijk INGESLAGEN heeft van boven naar beneden:
Ster – halve maan – “MADE IN TURKEY” –voor ons onbegrijpelijke tekens – “K.ZILDJIAN&Co” – “ISTANBUL” – “ZILDJIAN”
Er staan géén zwarte inktletters op het bekken. Types werden niet benoemd, een drummer hoort zelf met zijn manier van spelen uit te maken of het een crash of een ride is. Dat verschilt bovendien per klap!
Door de jaren heen zijn er verschillende stempels gebruikt maar de tekst is steeds hetzelfde.
Vooral: MADE IN TURKEY is belangrijk! Je mag wel beweren dat het een “Turks bekken” is maar “made in Turkey” mag alleen als hij daar ook gemaakt is! Turkse bekkens uit Canada of Duitsland behoren dus tot de mogelijkheden!
Onze oude K’s moet je ook niet te verwarren dus met de nieuwe generatie waar een levensgrote K op de bovenkant staat. Die komen uit de USA. Niks mis mee, geweldige bekkens zelfs, maar wel anders!

Spelen.
Belangrijk voor de populariteit van de oude kaas is natuurlijk ook de grote hoeveelheid prachtige oude jazz die op deze bekkens is gespeeld. Het is het geluid van mensen als Max Roach, Tony Williams en Elvin Jones, toppers uit de tijd dat een plaat in één keer werd opgenomen, zelfs tussen de nummers liep de band gewoon door. Deze mannen konden spélen! Voor de nieuwkomers: Max Roach kan met zijn solowerk worden beschouwd als de wegbereider voor Terry Bozzio, Tony Williams speelde met het Miles Davis Quintet, Elvin Jones bij John Coltrane en wie wil er nu niet zó klinken…..
De bekkens op de foto zijn van Peter van Raamsdonk, in meerdere opzichten de motor van de Alkmaarse “Burn Brigade” . Beide bekkens zijn 20”, totaal verschillend van profiel, dikte en klank. Doorleefde instrumenten, niet meer 100% vlak, de voorste met drie lege gaten, de achterste met een sizzle, allebei met een sleutelgat. Volgens Peter klinken deze instrumenten op zich niet eens bijzonder maar in de big band komen ze tot leven en klinkt het fantastisch. Vergelijk het maar met een goede saus waarin je de ingrediënten niet herkent maar die wel erg lekker smaakt.
Het zijn bekkens die je moet leren bespelen, je moet leren hoe en waar je speelt, en met welke stokken. Dat vereist geduld en vakmanschap.

De laatste K’s werden rond 1977 gemaakt. In Istanbul worden nog steeds een boel bekkens gemaakt maar of Masterworks, Turkish, Bosphorus of Istanbul net zulke magische namen worden als K Zildjian………… kijk in 2045 eens op marktplaats!




[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

Glashelder Glas

VINTAGE drums

  • Winnie is expert op het gebied van oude drumstellen. Je vindt heel veel informatie op HIDEHITTERS

Drop

  • Creatief druk mannetje! Drummer, bassist, organisator, leraar, schrijver, acteur, brandweerman en vooral: HERMAN

Musicmaker

  • Ik schrijf over mijn activiteiten in een muziekblad: Kijk even bij MUSICMAKER

Westend

  • Vader gaat op stap,Guitar boogie, Radar Love, Back Home en Venus, ze werden allemaal gedrumd op een WESTEND . Hier is de site van Rob.

BURT

  • Burt van der Meij is niet alleen een prima drummer, hij maakt ook mooie SCHILDERIJEN waarbij muziek een grote rol speelt.

Copyright 2002-2017